بيانيه وبلاگ نویسان
دستگیری یک وبلاگ نویس
با توجه به موج سرکوبهای حکومت اسلامی که اخیرا با نزدیک شدن به 16 آذر روز دانشجو شدت گرفته و با فشارهای پی در پی که به وبلاگ نویسان وارد می آید اخیرا حکومت جمهوری اسلامی خشونت را از حد گذرانده و به قصد حذف مخالفان خویش از صحنه از هیچ جنایتی دریغ نمی کند . مدت زمانیست که تیغ شمشیر زهرآلود خویش را بر گلوی وبلاگ نویسان گذاشته تا از این طریق فریاد آزاداندیشانی که فقط گناهشان ابراز عقایدشان در محیط شخصی خویش است را در گلو خفه سازند . در ابتدا با فیلتر کردن وبلاگها سعی در خفه ساختن این آزاد اندیشان داشتند واین راه نه تنها وبلاگ نویسان را خاموش نساخت بلکه آنان را در راهشان مصمم تر ساخت و چون راه به جایی نبردند اینبار دست به دستگیری وبلاگ نویسان زده اند .
مدیار مسئول وبلاگ من نه منم (www.man-namanam.blogspot.com ( كه از جوانان فعال و آزاد اندیشی است که در وبلاگش از معضلات و مشکلاتی که جوانان و جامعه را تهدید می کند می نویسد . ولی از آنجا که عمال رژیم را تاب و توان شنیدن حقیقت را نیست از این رو متوسل به خشونت شده و سلولهای انفرادی زندان را برای وی انتخاب کردند .
جامعه وبلاگ نویسان ضمن محکوم کردن این اعمال خشونت آمیز رژیم خواستار توقف بازداشت ها و دستگیریها است و چنانچه نامبرده ظرف مدت یک هفته آزاد نشود دست به اعتراضات گسترده تری میزنیم که مطمئنا هزینه های جبران ناپذیری برای حکومت در بر خواهد داشت . ....................
آزاد باد ایران
گسسته باد زنجیر استبداد

اولين كلام
برگشتم به زندگی به روشنایی به خاطر همه شما و عشقم رضا
صبح برای آخرین بار و برای خداحافظی با وبلاگم آمدم . وقتی پیامهای شما را دیدم اشک در چشمانم حلقه زد . تصمیم گیری برایم مشکل بود . بعداز ظهر ساعت 6 بود که عشقم بهم زنگ زد . صداش می لرزید . میگفت از طریق ایمیلی که از سعید دریافت کرده متوجه اون پیام شده . فهمیدم یکی است که عاشقانه دوستم دارد . و کسانی هستند که بودنم برایشان مهم است . الان این سطور را با اشک مینویسم . از تمامی دوستان خوبم و همچنین از عشق عزیزم رضا معذرت میخواهم که باعث ناراحتی شما شدم . پیامی را که در وبلاگ داریوش نوشتم در اوج تنهاییم بود. اما . شما عزیزان با پیامهای پر مهرتان به من فهماندید که تنها نیستم . آری سخن شما و مهر شما و همچنین عشق رضا بود که مرا به زنگی برگرداند . برای همیشه با شما میمانم .
رضا کسی مرا روشنایی بخشیدی مرا ببخش . با تو میمانم تا ابد . امروز اولین روز زندگی من است . تولدی دیگر یافتم . شروعی دیگر را آغاز خواهم کرد با همه شما عزیزانم .
باز در جمع تازه اضداد

اهورا کیست ؟
اهورا یزدی کیست ؟ چه کسی او را می شناسد؟ یک منجی یا یک قهرمان و یا سوار بر اسب سفیدی که آمده تا ظلمت را از بین ببرد؟
تا کی غفلت و خواب زدگی ؟ ساده اندیشی تا به کجا ؟ ملت ایران همیشه قهرمان پرور هستند و به دنبال منجی هستند . 57 ملیون جمعیت نتوانستند آزادی را به دست بیاورند و حالا انتظار دارند تا یک نفر آن را تقدیمشان کند.
همه تواناییهای خود را نادیده می انگارند و چشم کمک به دیگران دارند .
ادامه مطلب

اعلام نتايج انتخابات :

نجمه امیدپرور:6 رای

کاوه شیرزاد:4رای

سیاوش تهرانی:3رای

پیروز(کودک ایران ):2رای

آرش بهمنی :1رای

با تشکر از حضور عزیزان و همچنین سپاس از لطف تمام شما عزیزان . وبلاگ دیگری راه اندازی خواهد شد به منظور حمایت از وبلاگ ها و وبلاگ نویسان . اما شایان ذکر است این وبلاگ نه کانون و نه محل تجمعی وبلاگ نویسان است . چون به گفته مدیار عزیز اینترنت مرکزیت ندارد و قصد ما دادن مرکزیت به وبلاگ نویسان نیست . در وبلاگ ذکر شده هیچگونه لینکی قرار نخواهد گرفت . آدرس ایمیلی که متعاقبا اعلام خواهد شد هر کس چنانچه خبر از فیلتر شدن وبلاگ و یا رخ دادن هر حادثه ای برای وبلاگ نویسان دارد از طریق ایمیل تماس میگیرد و پس از آن بیانیه ای از سوی وبلاگ نویسان صادر خواهد شد .

این انتخابات هر 6 ماه یکبار انجام میگیرد .

با تشکر از تمام دوستان از بذل محبتی که به بنده دارند و تشکر از لطف همه از همه دوستان اجازه میخواهم که با تواناییهایی که از آقایان سیاوش تهرانی و کاوه شیرزاد سراغ دارم از آنها بخواهم قبول زحمت نمایند و من در کنار آنها به حمایت از شما عزیزان میپردازم .

به امید آزادی ایران

بودن یا نبودن ؟
خبر آنقدر ناگهانی بود که همه را در بهت و حیرت برد . هنوز هم نتوانسته ام این موضوع را باور کنم . کیانوش جوان 22 ساله ای که مملو از انرژی و شادی بود اینک چون گل پژمرده ای بر روی تخت بیمارستان باشد .
چرا؟ میگن خودکشی کرده . اما دلیلش رو کسی نمیدونه . اما فعلا شده تیتر خبرگزاری ها و سایت ها . (( کیانوش سنجری مبارز 22 ساله راه آزادی دست به خودکشی زد)) .
((حرفهای زیادی برای گفتن دارم اما برای کسی چه اهمیتی دارد ؟ پس همه آنها را با خود به ابدیت میبرم .))
چرا او فکر کرد برای کسی اهمیت ندارد؟ چرا او تا بدین حد احساس تنهایی میکرد؟ چرا بی تفاوتیها تا این حد او را آزار میدهد ؟ چه کسی میتواند این حقیقت را درک کند؟ چه کسی میتواند به عمق تنهایی یک جوان 22 ساله پی ببرد؟
از بعد از عید بود که با کیانوش و دیگر بچه های گروهش آشنا شدم . چنان شور و عشقی به راهش داشت که انسان را در تصمیمش مصمم میساخت .
اما آن شعله الان خاموش شده . چرا؟
زمانی که کیانوش به همراه دیگر دوستان در تحصن مقابل سازمان ملل دستگیر شدند کسی برای دفاع از آنان لب نگشود .
زمانی که با مادر کیانوش تماس گرفتم بغض سنگینی در گلو داشت . صدایش با گریه آمیخته بود . میگفت هیچ کس از پسرم سراغی نگرفته . با ناله و لحنی التماس آمیز میخواست تا فرزندش را تنها نگذاریم . به او قول دادم تا هرکاری از دستم برآمد انجام دهم . هیچ کس حرفی نزد . فقط خبرگزاری ها برای آنکه خبر داغی داشته باشند از آنها به عنوان سوژه ای یاد کردند .
زمانی که شیوا نظرآهاری و دیگر همراهانش در آخرین تحصن دستگیر شد با مادرش تماس گرفتم . گریه میکرد . نه از دوری فرزندش بلکه از بی اعتنایی ها و نامردیها . میگفت : چون خودم آنجا بودم نگران نیستم . چون شرایط آنجا را دیده ام . اما این بیرون چیزهایی دیدم که آتش به جانم زد . کسانی که خود عاملین این تحصن بودند اینک برای سلب مسئولیت از خود تحصن را کاری نادرست دانستند . همه و همه سکوت کردند . اما زمانی که شیوا آزادشد خبرگزاریها برای داشتن اخبار داغ تقاضای مصاحبه دادند .
محمد رضا نسب عبدالهی دو هفته را در زندان گذراند . همه چیز را به گردن گرفت تا پای دوستانش وسط کشیده نشوند . زمانی که از زندان آزاد شد مادرش تنها یک جمله گفت :هیچکدام از دوستانت از دانشگاه تماسی نگرفتند و این سنگین ترین جمله ای بود که شنید .
همه ما یاد گرفته ایم سخن بگوییم اما پای عمل همه با هم بیگانه ایم . چرا یکدیگر را به دست فراموشی می سپاریم ؟
کیانوش از 17 سالگی طعم بدترین زندانها را چشیده . بدترین شکنجه ها را دیده . از تحصیل محروم شد . اما هیچکدام از اینها به سنگینی بی اعتنایی های اطرافیانش نبود .
من کار کیانوش را تائید نمیکنم . اما انسانها زمانیکه ظرفیتشان تمام شود دیگر مرز بین درست و غلط را نمیشناسند .
اما امروز بیائید پیمانی یاری با یکدیگر ببندیم . نگذاریم تا دیگر کیانوش و کیانوشها به دست فراموشی سپرده شوند .
((به جای دسته گلی که فردا بر قبرم نثار میکنی امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن . به جای سیل اشکی که فردا بر مزارم میریزی ، امروز با تبسمی شادم کن .))
پایدار باد دوستیها

نتايج انتخابات فردا اعلام خواهد شد . تا ساعت 24 امشب آخرین مهلت شرکت در انتخابات است .

اطلاعیه 2
با تشکر از حضور فعال وبلاگ نویسان
با توجه به مشکلات عدیده ای که متوجه وبلاگها و وبلاگ نویسان است و به منظور حمایت از وبلاگها و وبلاگ نویسان انتخاباتی در بین وبلاگ نویسان برای تعیین نماینده ای از سوی وبلاگ نویسان صورت گرفته است .
این انتخابات شامل عموم وبلاگ نویسان میباشد و فقط آرائی مورد قبول هستند که دارای آدرس باشند .
کاندیدهای انتخاباتی : هرمز ممیزی ، کاوه شیرزاد ، آرش بهمنی ، سیاوش تهرانی ، نجمه امیدپرور ، پیروز (کودک ایران )
زمان انتخابات : ار تاریخ 1/7/83 لغایت 7/3/83
مکان انتخابات : وبلاگ طلوع آزادی
http://www.teribon.blogspot.com

اطلاعیه

با درود بر تمامی عزیزان و مبارزان خستگی ناپذیر راه آزادی

با توجه به جریانات اخیر و مشکلات و خطراتی که وبلاگها و وبلاگ نویسان را تهدید می کند برای مقابله با این موضوع با دوستان راه چاره ای اندیشیدیم که گر چه ممکن است مشکل چندانی را برطرف نکند اما نقطه عطف و اتحادی است بین وبلاگ نویسان که باعث انسجام بیشتر رابطه وبلاگ نویسان با یکدیگر میشود .

این طرح که پیشنهاد آن را من کردم و چنانچه با توافق اکثریت قرار گیرد آن را عملی خواهیم کرد .

در این طرح یک نماینده با اکثریت آرا انتخاب میشود . فردی که انتخاب میشود مورد تایید اکثریت می باشد و اکثرا او را می شناسند و به او اعتماد دارند . فرد نماینده با کمک دیگر وبلاگ نویسان وظیفه حمایت از وبلاگ نویسان را دارد . یعنی باید حرکتی منسجم و با برنامه را پیاده کند . انتشار بیانیه و اطلاعیه های خبری از طرف وبلاگ نویسان به عهده نماینده می باشد . در صورت بسته شدن وبلاگی و یا اتفاق افتادن برای وبلاگ نویسی شخص نماینده وظیفه دارد که جبهه گیری خود را اعلام و همگان را از این موضوع مطلع کند . برای این کار وبلاگی را که به منظور حمایت از وبلاگ نویسان تشکیل شده در اختیار نماینده قرار میگیرد و بیانیه ها و اطلاعیه ها در آن منتشر می شود و علاوه بر وبلاگ باید با سایت ها در ارتباط باشد .

وبلاگ نویسان هم در صورت تمایل میتوانند مشخصات کوتاهی از خود را در اختیار نماینده قرار دهند که در صورت بروز هر مشکلی مورد حمایت قرار گیرند . شایان ذکر است فرد نماینده هیچ وجه تمایزی با دیگر وبلاگ نویسان ندارد و فقط مسئولیتش سنگین تر میشود .

از افراد علاقه مند تقاضا میشود که کاندیدهای خود را تا پایان این هفته یعنی تا تاریخ 27/6/83 اعلام کرده تا تاریخ رای گیری متعاقبا اعلام خواهد شد .

توجه : از دوستان تقاضا میشود برای اطلاع دیگر وبلاگ نویسان از این موضوع در انتشار این اطلاعیه مرا یاری دهند.

به امید آزادی ایران